Uffelterveen in de steigers


Het Uffelterveen is een bijzonder veengebied, maar kampt met verdroging. Natuurmonumenten voert werkzaamheden uit om de verdroging tegen te gaan zodat het veen zich kan herstellen.

Midden in het Holtingerveld, wat verscholen tussen bossen, ligt een oud veengebied, het Uffelterveen. Het is eigendom van Natuurmonumenten. Het veengebied was behoorlijk verdroogd, waardoor grassen, zoals pijpenstrootje, en berken de kans kregen zich stevig uit te breiden. Bovendien zorgde de verdroging ervoor dat een bijzonder fenomeen uit beeld verdween. Aan de noordkant van het Uffelterveen, in het Westerzand, eigendom van Renée Pigeaud, sijpelt regenwater langzaam in de hooggelegen zandige bodem met een ondoorlatende laag van keileem eronder. Het water ‘stroomt’ uiterst langzaam over deze laag naar het Uffelterveen. Aan de rand van het veen komt het als kwelwater weer boven. Ondertussen heeft het mineralen opgenomen, die ervoor zorgen dat planten die daar op gesteld zijn in het veen kunnen groeien en bloeien. Een voorbeeld is beenbreek.

Door het wegvallen van de kwel als gevolg van de verdroging was deze bijzondere plant hier bijna verdwenen. Een forse dunning van het bos op de zandrug leidt ertoe dat er minder water verdampt. Bovendien zijn de greppels en sloten gedicht die ooit zijn gegraven om het gebied te ontwateren voor bosaanplant. Door deze maatregelen is er weer meer water beschikbaar voor planten als beenbreek. Runderen zorgen ervoor dat struiken niet weer de boventoon gaan voeren en vreten het teveel aan grassen op. Op termijn zal er weer meer veenmos, dophei en veenpluis gaan groeien en komt het veen weer volop tot bloei.